San 2004-2005 - pstrągi

O pstrągach Sanu

Termin i warunki badania:

- 1-3 maja 2004 r. - Woda podwyższona o około 15 cm, czysta. Na ogół było słonecznie. Temperatura powietrza w południe 15-20ºC. 6 pstrągów.

- 11-12 czerwca 2004 r. - Woda niska. 13 pstrągów, z których 3 miały puste żołądki.

- 9 lipca 2004 r. - 4 pstrągi, z których 3 miały puste żołądki.

- 26-28 maja 2005 r. - Poziom wysoki (dwie turbiny). Temperatura powietrza 20-25ºC.17 potokowców, z których dwa miały puste żołądki, i jednego tęczaka.

- 25-26 czerwca 2005 r. - Po dłuższym okresie wysokiej wody jej poziom szybko opadł, a temperatura powietrza podniosła się do około 30ºC.

- 11-16 lipca 2005 r. - Poziom wody się wahał, z związku ze zmianami w pracy elektrowni i częstymi burzami. Temperatura powietrza około 20-25ºC.

 

 

Wyniki badania:

Zawartość żołądków 49 pstrągów potokowych i jednego tęczaka złowionych w Sanie koło Leska w 2004 i 2005 r.

(skróty: l - larwa, p - poczwarka, pp – pływająca poczwarka chruścika, sub - subimago, im - imago).

 

Chruściki:

Hydropsyche l - 22

Hydropsyche pp - 39

H. incognita l - 8

H. saxonica l - 6

H. pellucidula l – 5

 

Glossosomatidae l - 9

 

Lepidostoma hirtum l – 9

 

Psychomyia pusilla l - 4

P. pusilla im - 3

 

P. luctuosus l - 7

P. luctuosus d - 8

 

Allogamus auricollis l - 11

 

Athripsodes bilineatus p - 6

 

Jętki:

Baetis l - 27

Baetis sub - 4

Baetis im - 7

 

Ephemerellidae l - 7

Ephemerellidae im - 1

 

Heptageniidae l - 6

 

Leptophlebiidae - 7

 

Muchówki:

Chironomidae (ochotki) l - 22

Chironomidae p - 4 67 50 15

Chironomidae im - 12

Simuliidae (meszki) im - 15

 

Skorupiaki:

Gammarus (kiełże) - 323

 

Bezkręgowce lądowe:

Formicidae (mrówki) - 37

 

Ryby:

Barbatula barbatula (ślizy) - 20

Cottus (głowacze) - 5

Phoxinus phoxinus (strzeble) - 5

 

 

Uwagi na temat odżywiania się ryb:

1. Zwraca uwagę mała ilość pokarmu w żołądkach pstrągów. Dotyczy to wszystkich dotychczas przeanalizowanych pstrągów z maja, czerwca i lipca. Tylko w materiale z 1994 r. dwie ryby żerowały intensywnie, w dodatku na kiełżach (odpowiednio 256 i 102 osobników).

Ryby żerują rzadko, ale za to na większych ofiarach. Taka sytuacja jest powszechna w populacjach pstrągów żerujących na rybach lub żabach, co potwierdzają liczne pstrągi z pustymi żołądkami.

Silna presja wędkarska może sprawiać, że ryby są wyjątkowo ostrożne i żerują słabiej.

2. Pstrągi żerowały na szerokim spektrum ofiar. Zwraca uwagę brak dominującej ofiary. Ochotki nie maja większego znaczenia, gdy są małe (poczwarki maja ok. 4-5 mm długości, są ciemnozielone, wpadające prawie w czerń).

3. Ryby. Zwraca uwagę duża liczba śliżów (prawdopodobnie nierozpoznane osobniki te były śliżami, gdy nie stwierdziłem obecności zębów gardłowych charakterystycznych dla ryb karpiowatych). Ich długość wynosiła około 5-12 cm. Wszystkie strzeble były w żołądku jednego pstrąga.

4. Ochotki (Chironomidae) - jedna ryba z niedawnego zarybienia żerowała prawie wyłącznie na ochotkach (poczwarkach i imagines). Odbiega to od zawartości żołądków dzikich ryb złowionych w tym czasie.

5. Kiełże (Gammarus) są to najliczniej zjadane ofiary. Zwraca uwagę jednak mała liczba kiełży w porównaniu do lipieni złowionych w tym samym czasie (zwłaszcza w czerwcu 2004 r.).

6. Mrówki (Formicidae) - zwraca uwagę stosunkowo wysoka liczba mrówek w czerwcu 2004 r. Występowały one także u lipieni.

7. Chruścik Hydropsyche incognita. Te sześć osobników z jednego pstrąga „przeszło do historii”, gdy okazały się nowym gatunkiem dla fauny Polski. Dalsze badania wykazały, że jest to gatunek pospolity w niektórych innych rzekach Polski. Pojawił się on w dużych ilościach m.in. w żołądkach lipieni z Popradu.

8. Jedyny analizowany tęczak wykazywał dobry apetyt, o czym świadczy duża liczba ofiar (174), zwłaszcza kiełży. Brak innych danych o tęczakach z Sanu uniemożliwia wyciąganie szerszych wniosków.

9. Z zasady pstrągi i lipienie zaczęły żerować powierzchniowo o zmierzchu. To żerowanie odbywało się prawdopodobnie na wylatujących z wody pływających poczwarkach chruścików. Wskazywałoby na to głośne żerowanie ryb.

 

 

Wnioski wędkarskie:

1. Na podstawie zawartości żołądków trudno jest wskazać jedną optymalna przynętę lub technikę połowu, bo żerowanie ryb było raczej słabe i na szerokim wachlarzu ofiar.

Obecność stosunkowo wielu ryb, wydaje się sugerować duża skuteczność mokrych much i streamerów, nawet do 10 cm długości.

Sucha muszkę uważam za relatywnie mniej skuteczna przynętę, choć w niektórych miejscach pojedyncze ryby mogą żerować intensywnie na „suszu”.

2. Pstrągi pochodzenia hodowlanego, zwłaszcza z niedawnych zarybień, z zasady nie miały pokarmu, lub było go niewiele.

 

 

Pełne i szczegółowe wyniki badania dostępne w P&L nr 33.

 

żródło P&L nr 33, aut. Stanisław Cios
tekst umieszczony za zgodą autora
opracowanie Krystian Niemy

Dodaj komentarz
  • Strony partnerskie
Script logo   StudioStrona.pl